Marketlerde KUTU sütlere mahkum edilmeden önce ,sokaklarda SÜT satan,güğümleri omuzlarında dolaşan ,seyyar sütçülerimiz vardı....
Ne kadar temiz ve titiz olduklarını bilsek de anneler,hele bir de yoğurt mayalayacaklarsa ,sokak sütçülerinden aldığımız sütün en az bir kez kaynatılması gerektiğini bilirler,geniş ağızlı alimünyum tencereler koyup,ocağa oturturlardı sütü.
Geniş tencere şarttı.
Çünkü;
SÜT denen bu meretin ;
ne zaman kaynama noktasına erişip,
ne zaman taşacağı,
annelerin tüm bilgi,donanım ve annelerinden tevarüs ettikleri tecrübe ve sezgilerine rağmen,
KESTİRİLEMEZ
bir şeydi...........
Süt'ün kimyası,
hiçbir sıvıya uymayan farklı bir şeydi işte.
Süt ;Ocağın üstünde,sessiz ve sedasız,ısınır,ısınır,
ısınırken her aşamada kendine göre bir yüzeyel katmanla her türlü devinimini gizler,
anneler arada bir süt tenceresine bir kaşık sokar,alttaki devinimi kontrol altına almaya çalışır,veya patlama noktalarını önceden imhaya çalışırdı....
Isınıp duran süt ,kaşığın deştiği alanların çok başka noktalarından başlayarak yüzeyel katmanını onarır ve içten içe,sessiz sedasız ısınmaya devam ederdi...
Umulmadık bir anda ,hem de anneler bir kaşıkla tüm yüzeyel katmanı yırttıklarını sandıkları anda,tam da arkalarını dönüp mutfaklarından çıkarken ,
SÜT ,
kaynamış olur,tencereden fışkırır ve taşardı.
Bir kısmı heba olup gitse de, kalanıyla ne güzel kahvaltılar,ne güzel yoğurtlar yapılırdı......

"müstear"yaptım.
YK ; yapMAYIN diyor.

Ben YAP 'ıyorum,
FORUM'un edepsizi olarak.
(aramızda kalsın ÇAĞLAR da sıkı edepsizmiş haa !Çocuk NET ortamı da biliyor,sabah kaynattırıverir yazıyı...DİKKAT !)