Sayı 1 (Eylül 2010)

Tanyeri ağarıyor!
Kızıl Karanfillerle Saramago’ya Veda • Canan Koçak
Dikkat Çeken Kitaplar:
Haliç’te Yaşayan Simonlar
Fitne
Ateşi ve İhaneti Gördük
Postmodern Cihad
Anayasayla Sivil Darbe
Eyvah Yine Biz Haklı Çıktık
Kapitalist Tüketim Toplumunun Böldüğü Çalışanlar • Onur Öncan
Annales Okulu’nun Sosyal Tarihi • Erdem Sönmez
Dosya:
12 Eylül Diktatoryasının En Yüksek Aşamasına Doğru: Anayasa Değişikliği
“Sermayenin diktası örgütleniyor” • İlker Kılıç’la Röportaj
Liberal-Muhafazakâr Anlatıda Tarihin Öznesi: Darbeci • Fatih Yaşlı
İç Savaş Durumu ve Anayasa • Rüzgar Karaca
Devlet ve Anayasa • Başak Uğur
Referandum: Cumhuriyet’in Defin Töreni mi? • Okan İrketi
Güleryüzlü Sivil Diktacılığın Komedyası • Ali Tarık Develioğlu
Liberal-Muhafazakâr Dönüşümün Hukuksal Tahkimatı • Sarper Kandemiroğlu
12 Eylül Oylanırken: Kürtlerin Sınavı • Coşkun Musluk
Haberler:
Şarlo’nun Bilinmeyen Filmi Gün Yüzüne Çıktı
Homeros Ödülü Nuri Bilge Ceylan’ın
Ve Kabus Geri Döndü!
Nâzım Hikmet’le 3,5 Yıl İngiltere’de Yayımlandı

Okumak ve indirmek için

http://www.tanyeridergi.com/sayi/1.html

Tanyeri Ağarıyor!

İç savaş günlerindeyiz. 1923 Cumhuriyeti’nin tüm kazanımlarının ortadan kaldırılmak istendiği bir zamandayız. Taarruz hâlinde olan, bir hegemonik tarihsel bloktur; çok zaman “liberal-muhafazakâr ittifak” olarak kavramlaştırıyoruz. Liberal-muhafazakâr ittifak, siyasal ve düşünsel alanda tesis etmeye çalıştığı hegemonyasını, bir rejim değişikliği ile taçlandırmak istiyor. Artık, başta yüksek yargı üyeleri olmak üzere, devlet aygıtı içerisinde, Cumhuriyet’in tasfiyesine direnç gösterenlerin, soruşturma ve tutuklamalar dahil, türlü baskı ve sindirme yöntemlerine maruz bırakıldıkları; buna koşut olarak toplumsal muhalefetin etkisizleştirilmek istendiği bir despotik düzende yaşıyoruz. Telefon dinlemeleri, şantaj ve tehdit, birer baskı aracı olarak kullanılırken, “Bitaraf olan, bertaraf olur!” ifadeleri ise yaşananların ve yaşanacak olanların adeta bir göstergesi olarak gözler önünde duruyor. İşte önümüzdeki referandum süreci, diktatoryaya giden yolda bir son uğrak olarak anlam kazanıyor. 1982 Anayasası’nda bile yürütmenin yargı üzerinde mutlak bir tahakküm kurmasının önüne kimi barajların konulduğu düşünülecek olursa, 12 Eylül günü oylanacak anayasa değişikliklerinin Eylülist rejimin de ötesine geçeceğini ve despotizmi kurumsallaştıracağını öngörmek zor olmasa gerek.

Liberal-muhafazakâr ittifakın organik yazarları, her gün ve her gün, görünen ile öz arasındaki ilişkiyi tersine çevirmeye çalışarak, oylanacak değişikliklerle “vesayet rejiminin sonlanacağı” ve “sivil bir anayasa ile ülkenin refah ve istikrarının tesis edilerek demokrasinin önündeki engellerin kalkacağı” türünden propaganda metinleri kaleme alıyorlar. Bu ilk sayımızda dosyamızı oluşturan yazılar, liberal-muhafazakâr propagandayı tersyüz etmekte ve propagandanın aksine, diktatoryal gidişatı ifşa ederek toplumda yaratılmaya çalışılan “algı bozukluğuna” bir müdahale niteliği taşımakta.

Anayasa Mahkemesi ve Danıştay’ın vermiş olduğu kararlara atıfla, yüksek yargının temel yapısının değiştirilmesi gerektiğine yönelik, AKP kanadından gelen çağrıların neyi amaçladığı, İlker Kılıç ile gerçekleştirilen röportajda gözler önüne seriliyor. Kılıç, uluslararası sermaye ile ilişkilerini derinleştirmek konusunda kararlı görünen AKP’nin, oylanacak değişikliklerle yürütmeyi güçlendirerek uluslararası sermayenin Türkiye’de atacağı her hamlenin yüksek yargı tarafından sorgulanmaması ve yargının uluslararası sermayenin istekleri doğrultusunda dönüştürülmesinin amaçlandığını ifade ediyor. Keza anayasa paketi ile “vesayet rejiminden çıkılacağı” ve “sivilleşmenin gerçekleşeceği” iddialarını ise, “sivilleşmenin” halk üzerindeki baskıların azalacağı anlamına gelmediğini ifade ederek, baskı rejiminin “sivilleşme” ve “demokrasi” söylemlerinin ardında gizlendiğini vurgulayarak cevaplıyor.

Liberal-muhafazakâr ittifakın Türkiye’yi “darbecilik”-“demokrasi karşıtlığı” üzerinden analiz eden tarih okumasının, 27 Mayıs ile 12 Eylül’ü ve 61 Anayasası ile 82 Anayasasını aynı niteliklere sahip olduğu şeklinde değerlendiren yorumları ise, Fatih Yaşlı’nın kaleme aldığı “Liberal-Muhafazakâr Anlatıda Tarihin Öznesi: Darbeci” başlıklı yazıda eleştiriliyor. Yaşlı, 61 ve 82 Anayasalarına neden olan 27 Mayıs ve 12 Eylül darbelerinin farklı toplumsal dinamiklerin ve farklı tarihsel koşulların ürünü olduğunu vurgulayarak, bu durumun her iki anayasanın ortaya çıkardığı siyasal ve toplumsal sonuçlar itibariyle aynı niteliklere sahip olmadığını ve bu açıdan bir arada değerlendirilemeyeceğini ifade ediyor.

Anayasa değişikliği ile Türkiye’nin “demokratikleşeceği” yönündeki liberal-muhafazakâr tezler ise Rüzgar Karaca’nın “İç Savaş Durumu ve Anayasa” başlıklı yazısında çürütülüyor. Karaca, anayasa yapma süreçlerinin tarihte iç savaş dönemlerine denk düştüğü ve Türkiye’de yaşananın da bir iç savaş olduğundan hareketle söz konusu anayasa değişikliği ile ortaya çıkacak olanın, erkler ayrılığını ortadan kaldıran ve tüm gücü kendi elinde toplayan despotik bir yönetim olacağını ifade ediyor. Başak Uğur’un “Devlet ve Anayasa” adlı yazısı da “toplum sözleşmesi” kavramı üzerine kavramın ortaya çıkışında ve sonraki dönemlerde tartışılmasında büyük katkıları bulunan düşünürler üzerinden “anayasa” ile “özgürlük” ilişkisini irdeliyor. Okan İrketi ise “Referandum ve Kurucu İdeolojinin Krizi” başlıklı yazısında, önümüzdeki referandumu, “Cumhuriyet’in defin töreni” olarak tasvir ediyor ve bundan sonra gerçekleştirilecek hukuksal değişikliklerin “halk nezdinde herhangi bir meşruluğunun olmayacağını” yazıyor.

Liberal-muhafazakâr ittifak, AKP’nin anayasa değişikliklerinin meşruiyetini yalnızca Taraftar medyanın yazarları aracılığıyla üretmiyor. Aynı zamanda AKP’nin akil hukuk adamları rolüne bürünen Osman Can ve Ergun Özbudun gibi isimler, ortaya attıkları tezler ile liberal-muhafazakâr söylemi hukuk alanında da tahkim etme gayretini gösteriyorlar. Osman Can’ın Güleryüzlü Frankoculuğun Dramı ve Ergun Özbudun’un kaleme aldığı Türkiye’nin Anayasa Krizi başlıklı kitapları, Ali Tarık Develioğlu ve Sarper Kandemir’in yazılarının konusunu oluşturuyor.

Dosyamızın son yazısı, yakıcı ağırlığıyla onlarca yıldır ülke gündeminden düşmeyen Kürt meselesine Kürt hareketinin referandum sürecinde takındığı/takınacağı tavrı konu ederek yaklaşıyor. Coşkun Musluk, Kürt politik hareketinin, Türkiye ilericilerinin çetin bir cumhuriyet savaşı verdikleri şu günlerde benimseyeceği tavrın, hem Kürtlerin kendi öz mücadeleleri açısından hem de Türkiye ilericileri nezdindeki itibarları açısından çok önemli bir dönüm noktası olabileceğini yazıyor. Musluk, Eylülist hukuka karşı esaslı bir mücadelenin ipuçlarını da veriyor.

Tanyeri, kitap tanıtım ve değerlendirme yazılarıyla da dopdolu! Onur Öncan, Bauman’ın tezleri üzerinden, tüketim toplumunu ve yeni yoksulları anlatıyor. Erdem Sönmez, Dosse’nin yapıtı üzerinden Annales Okulu’na eğiliyor.

Yakın zamanda kaybettiğimiz, Portekizli usta yazar Jose Saramago’yu ise Canan Koçak’ın kaleminden okuyacaksınız; Tanyeri bir vedayla açılıyor...

Gelecek aya değin aydınlıkla kalın...

Tanyeri

hayırlı olsun.

Tanyeri Dergisi Ekim 2010
İkinci Sayı

12 EYLÜL OYLAMASI ÜZERİNE TEZLER

Coşkun Musluk – Tanyeri, Sayı 2

http://www.yaprakfirtinasi.com/Thread-12...INE-TEZLER

KÜRTLERLE İTTİFAK YASAK MI?

Coşkun Musluk – Tanyeri, Sayı 2

http://www.yaprakfirtinasi.com/Thread-KU...K-YASAK-MI

okudum, 2. sayı çok güzel olmuş emeğinize sağlık değerli arkadaşlar...